Spring naar content

Hoofdstuk 12: Tomorrow Never Knows

Er is iets magisch aan dromen. Ze nemen je mee naar oude en nieuwe plekken, laten je avonturen beleven en gooien je gevoelens regelmatig overhoop. Sommige mensen beweren zelfs, dat je via je dromen in contact staat met andere werelden…

Het kan dan ook niet anders dan dat dromen een belangrijke rol spelen in Het magische verhaal van de Verteller. Daarom komt de titel van hoofdstuk 12 ook uit het fenomenale Beatlesnummer Tomorrow Never Knows:

Slaap lekker, Lucy

In het twaalfde hoofdstuk is het verhaal al een eind op weg, dus het is niet zo vreemd dat Lucy met steeds meer onverklaarbare zaken te maken krijgt. Dat heb je nu eenmaal als je de Verteller bent. Maar niet alleen Lucy ontdekt vreemde dingen – ook Eli valt het één en ander op. Zoals dat Lucy wel heel levendig droomt.

De kleuren van haar droom wervelden om haar hoofd heen. Eli bleef naar haar staan kijken. Het was een haast betoverend schouwspel. [..] Voorzichtig raakte hij haar aan. De kleuren veranderden van patroon, maar ze werd niet wakker. Hij legde zijn handen op haar hoofd en sloot zijn ogen. Eli wist niet of het zou werken. Hij had het nog nooit eerder geprobeerd. Hij vroeg zich af waarover ze droomde en langzaam begonnen de kleuren achter zijn gesloten oogleden te verschijnen.

(Ik heb een kleine spoiler uit dit fragment verwijderd. Leek me wel zo leuk voor wie Het magische verhaal van de Verteller nog gaat lezen.)

Hoofdstuk 12: Tomorrow Never Knows | Het magische verhaalWat is het echte verhaal van Tomorrow Never Knows?

The Beatles zijn van begin af aan altijd al vernieuwend geweest, maar in 1966 barst hun muzikale exploratiedrang pas echt bijna uit zijn voegen. Het kan ze niet gek genoeg zijn. Onmogelijk bestaat niet. Dus als John Lennon met het verzoek komt om hem ‘te laten klinken als de Dalai Lama die vanaf een bergtop zingt’, dan moeten producer George Martin en geluidstechnicus Geoff Emerick er maar voor zorgen dat dit geregeld wordt.

Het verzoek is eigenlijk nog niet eens zo heel vreemd als je weet dat John zich bij het schrijven van Tomorrow Never Knows liet inspireren door de hertaling van Het Tibetaans Dodenboek door Timothy Leary. Hierin las hij de zin ‘Whenever in doubt, turn off your mind, relax, float downstream’, die hij voor een deel meteen gebruikte als openingszin van het nummer.

The Beatles noemden Tomorrow Never Knows in eerste instantie The Void en bij de opnames van het nummer veranderde de titel in Mark I. Het was Ringo Starr die uiteindelijk (onbedoeld) met de definitieve naam op de proppen kwam. Hij had er namelijk een handje van om met vreemde uitdrukkingen te komen (A Hard Day’s Night is er ook één van), wat door de andere drie Beatles Ringoisms werden genoemd. En zeg nou zelf: Tomorrow Never Knows is de perfecte naam voor een nummer als dit.

O, en dat vreemde verzoek aan George Martin en Geoff Emerick? Die trokken een heleboel innovatieve trucjes uit de kast zo werd Tomorrow Never Knows dat vage, transcendente Beatlesnummer dat mij zo inspireerde bij het schrijven van Het magische verhaal van de Verteller.


Dit zijn de verhalen van de andere hoofdstuktitels uit Het magische verhaal van de Verteller:

Hoofdstuk 1: She’s Leaving Home

Hoofdstuk 2: Good Day Sunshine

Hoofdstuk 3: I’m Happy Just To Dance With You

Hoofdstuk 4: Lucy In The Sky With Diamonds

Hoofdstuk 5: Do You Want To Know a Secret

Hoofdstuk 6: If I Fell

Hoofdstuk 7: Got To Get You Into My Life

Hoofdstuk 8: While My Guitar Gently Weeps

Hoofdstuk 9: You Can’t Do That

Hoofdstuk 10: I Don’t Want To Spoil The Party

Hoofdstuk 11: The Inner Light


Het magische verhaal van de Verteller is een betoverende roman over lotsbestemming, een mythische god en de muziek van The Beatles.

Te koop als paperback en e-book. Altijd gratis verzending in Nederland!

Laat een reactie achter





Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll naar boven